Bad Luck

Zo zit je een pizza te eten met je beste vriendin, zo lig je de volgende nacht op de spoedeisende hulp met 40 graden koorts. Als jullie dachten dat het me nog mee ging zitten deze kuur hebben jullie het mooi mis. Afgelopen 2 weken heb ik al meerdere (bloed) transfusies gekregen omdat mijn bloedwaarden nog steeds zo slecht waren. En dan met name zakken bloed en bloedplaatjes. Wat het ergste is, is dat mijn witte bloedcellen elke keer zo laag zijn. En ze kunnen zeg maar geen witte bloedcellen bij geven, dat moet je lichaam zelf doen. Je witte bloedcellen is je afweersysteem. Dus je kunt je voorstellen dat het enigszins gevaarlijk is als je koorts krijgt of iets oploopt. Mijn waarden daarvan waren afgelopen maandag 0,01. Behoorlijk laag! Maar omdat ik verder geen klachten had en mijn temperatuur prima was mocht ik gelukkig weer naar huis. Ik moest toch eigenlijk vandaag weer in het ziekenhuis zijn voor controles en een gesprek met mijn arts over kuur 3.

Omdat ik aanstaande maandag weer opgenomen zou worden in quarantaine voor 3 weken en daarna weer voor 4 weken met kuur 4 besloot ik een leuke week te plannen. Afgelopen dinsdag uiteten met mijn beste vriendin Charlotte, vanavond uiteten met Leander en zaterdag uiteten met een deel van de familie. Ik neem het er lekker van. Althans, dat dácht ik. Want deze kuur kreeg toch best een heel naar staartje. Zoals ik al zei ben ik vannacht naar de spoedeisende hulp gegaan met 40 graden koorts. Ik ben daarna ook gelijk opgenomen op mijn afdeling (weer in quarantaine). En daar lig ik nu nog. Ik heb namelijk zojuist het heugelijke nieuws gekregen dat er een bacterie in mijn bloed zit. ZUCHT. Hoe kan dat nou weer? Meest belangrijke vraag; hoe krijgen ze het weg? Ik hoorde gisteren op de spoedeisende hulp al dat mijn witte bloedcellen onmeetbaar laag zijn. Toen dacht ik al, foute boel. Want dat betekend dat ik nu helemaal geen afweersysteem heb. Gelukkig is mijn koorts heel erg gezakt en krijg ik antibiotica via het infuus.

Mijn etentjes kan ik wel vergeten deze week. En daar baal ik natuurlijk weer ontzettend van. Maar ja, mijn gezondheid gaat uiteraard voor. Ook wordt mijn kuur 3 uitgesteld ivm deze bacterie. Eerst zou het zo zijn dat ik gelijk vanaf vandaag tot na kuur 3 moest blijven. Nee hè, dacht ik. Weer onvoorbereid opgesloten worden. Maar gelukkig vertelde mijn arts dat ik vermoedelijk 3 á 4 dagen moet blijven. Dan een paar dagen naar huis mag, en dan einde van de week weer op gesprek moet komen om te kijken of we kunnen starten met kuur 3. Dus voor nu ga ik weer heel hard hopen dat mijn lichaam doet wat het hoort te doen, en ik toch nog een paar dagen naar huis mag.