Update

Weer even een update van mij. Het is nu 6 dagen geleden dat ik geopereerd ben. Qua pijn gaat het redelijk. De eerste 3 dagen vielen best tegen maar nu gaat het eigenlijk wel prima. De wonden genezen mooi en de druk op mijn buik wordt wat minder. Gisteren was ik voor het eerst sinds de operatie de deur weer uit. Helaas was dat naar het ziekenhuis maar het ging wel goed. Ik had de eerste dagen namelijk wat moeite met lopen maar dat gaat nu een stuk beter. Ik moest gisteren in het ziekenhuis zijn voor bloedcontrole en ik had 2 gesprekken over mijn stamceltransplantatie. Eerst heb ik bloed laten prikken en mijn arts heeft mij later op de dag gebeld over de uitslag. Mijn bloedwaarden zijn nog steeds goed en in stijgende lijn gelukkig.

Mijn arts had ook nog ander goed nieuws voor mij. Ik heb nu in totaal 6 ruggenprikken gehad. Om het nog even duidelijk te maken; deze ruggenprikken krijg ik omdat er een kans is dat de Leukemie ook in mijn hersenvocht gaat zitten. Dit staat los van de rest van mijn lichaam en moet dus apart aangepakt worden. Wat ze doen met de ruggenprik is hersenvocht opzuigen en tevens een beetje chemo achter laten voor het geval er wel Leukemie sporen zitten. Omdat ze vaak zien dat er ná de transplantatie nog Leukemie in het hersenvocht gaat zitten, krijg je na de transplantatie ook nog 3 á 4 ruggenprikken. Maar in verband met de goede uitslagen van al mijn vorige ruggenprikken en het type transplantatie dat ik krijg hebben de artsen besloten dat ik geen ruggenprikken meer hoef te krijgen. Yes! Mijn arts zei zet daar maar een dikke vette streep door want daar ben je vanaf. Echt super fijn. Dat is iniedergeval al 1 ding van het lijstje wat afgevinkt is.

Gisteren had ik dus ook nog 2 gesprekken over mijn stamceltransplantatie. Dat was best heftig, maar het is nu wel heel duidelijk allemaal. We hebben besproken hoe de transplantatie in zijn werk gaat, wat de medische klachten kunnen zijn, de risico’s van de transplantatie en de medicatie die ik krijg. Ik zie er wel heel erg tegenop. Want ik weet dat ik ziek ga worden en afstoot verschijnselen ga krijgen. Maar in welke vorm dat wordt is niks anders dan afwachten. En het feit dat ik weer 4-6 weken in quarantaine moet liggen maakt het natuurlijk ook niet heel fijn. Maar ik moet toch. Dus ik zal mij eraan moeten overgeven.

Gisteren ben ik voor het eerst zonder pruik de deur uit geweest. Ik vond het best spannend, want mijn haar is nog niet op een lengte dat het lijkt alsof ik het zelf kort heb gemaakt. Maar ik vind het wel op een lengte dat ik zonder pruik het huis uit durf. Helaas valt mijn haar nog 1 keer uit met de transplantatie, maar daarna kan ik het eindelijk laten groeien. De transplantatie arts zei aan het einde van het gesprek dat ze het knap vond hoe ik erbij zat. Goed verzorgd, zelfverzekerd en sterk. Ze zei dat ze daar bewondering voor had. Ik voelde mij natuurlijk gevleid, maar ik dacht je moet eens weten hoe ik mij aan de binnenkant voel. Blijkbaar straal ik dat gelukkig niet uit aan de buitenkant. Morgen moet ik weer naar het ziekenhuis. Ze gaan dan een mal van mij maken waar ik elke keer in moet liggen tijdens de bestralingen. Maar daar vertel ik jullie later meer over.