Update

Gisteren ben ik weer voor controle naar het ziekenhuis geweest. Ik had verteld dat ik van een aantal dingen last had. Maar het bultje in mijn nek is weg, en van mijn milt heb ik geen last meer. Ik heb wel nog steeds last van de trillingen in mijn rug en been. Mijn arts vertelde mij dat een andere patiënt van hem hier ook last van heeft. En die patiënt heeft ook een stamceltransplantatie gehad. Mijn arts heeft die patiënt doorgestuurd naar een neuroloog maar daar kwam niets uit. Een ruggenprik is optie 2. Maar de klachten die wij hebben zijn niet precies aan een diagnose te linken. Vooral omdat het niet erger wordt maar het hetzelfde blijft. Dus een ruggenprik is nog niet nodig. Voor nu denkt mijn arts dat het inderdaad wat ‘na weeën’ zijn van de lichaamsbestraling. Ik moet wederom weer afwachten of het minder wordt.

Verder heb ik al een tijd last van stijfheid in mijn lichaam. Vooral s’ochtends. Alsof ik overreden ben door een vrachtwagen. Ook als ik te lang in 1 houding zit of lig overdag is het vervelend. Volgens de arts zijn dit typisch de gevolgen van de bestralingen. Hopelijk wordt dit beter als ik in januari weer ga beginnen met sporten.

In het begin van mijn traject bleek ik steeds een hele hoge pols te hebben. Ze konden maar niet ontdekken waaraan dat lag. Na een maand onderzoeken bleek mijn schildklier te snel te werken. Toen hebben we dat zo gelaten en besloten het na mijn traject weer te onderzoeken. Vandaag hebben ze dus weer onderzocht of mijn schildklier nog te snel werkt en of ik daar medicatie voor moet krijgen. Helaas heb ik hier de uitslag nog niet van. Als ik voor dinsdag niet gebeld word is de uitslag goed. Wederom weer afwachten dus. Als ik toch een euro kreeg voor elke keer dat ik moest ‘afwachten’ was ik nu miljonair! Maar het wachten is het altijd waard.