Uitslag stamcellen

Gisteren heb ik eindelijk de uitslag gekregen over mijn stamcellen. Ik kan jullie met trots vertellen dat de Philadelphia mutatie niet meer meetbaar is in mijn bloed en dus compleet verdwenen is. YES! Ik ben zo ontzettend blij met dit nieuws. Zeker na zo lang wachten en in onzekerheid zitten. Dit betekend echter niet dat mijn traject nu klaar is. Ik krijg 26 april nog een ronde stamcellen van mijn donor. En ik moet de medicatie (dasatinib) nog een half jaar á een jaar slikken. Dat hangt er vanaf hoe lang de mutatie stabiel blijft in mijn bloed. Ze kunnen er nu ook voor kiezen om de medicatie te stoppen, maar ze hebben natuurlijk liever dat ik het voor de zekerheid langer door slik dan dat de mutatie ineens weer komt opzetten. En dat begrijp ik volkomen, en heb ik eigenlijk zelf ook liever natuurlijk.

Ik moet zeggen dat dit nieuws nog steeds even moet inzinken. Dat komt ook omdat het slechte nieuws van een aantal maanden geleden überhaupt nog moest inzinken, laat staan dat mij nu opeens verteld wordt dat de mutatie alweer verdwenen is. Maar goed, dat neemt niet weg dat ik wel ontzettend blij ben met dit nieuws. Ik hoop dat mijn klachten t.z.t. ook minder worden en dat ik het werken gewoon weer volledig kan oppakken over een tijdje. Want de paar uurtjes dat ik nu werk in de week geven mij ontzettend veel voldoening. En ik wil ook graag bezig blijven, thuis zitten is niks voor mij. Maar ik begrijp ook dat ik echt rustig aan moet doen. Want Rome is tenslotte ook niet op 1 dag gebouwd.