Update

Ja, ik mocht weer. Mijn controleafspraak in het ziekenhuis. Het was alweer 6 weken geleden. Wat vliegt de tijd hè, of ligt dat aan mij? Ik voel mij altijd zo wijs als ik dat zeg. Maar voor mijn gevoel knipper je twee keer met je ogen en ben je opeens 3 maanden verder. Ik weet ook niet of dat goed of slecht is. Want als de tijd snel gaat ben je vaak druk, en leef je niet ‘in het moment’. Maar aan de andere kant schijnt het ook zo te zijn dat hoe ouder je wordt, hoe sneller de tijd lijkt te gaan. En aangezien ik dit jaar 25 word, ga ik maar van die waarheid uit ;))

Goed, ik wijk weer af. Voor de mensen die mij goed kennen is dat trouwens de normaalste gang van zaken bij mij. Als ik een verhaal vertel gaat het altijd met 80 omwegen, en 61 zijweggetjes. Lijkt mij heel vermoeiend om naar te luisteren. Maar ze zijn het gewend, en laten mij altijd mijn ding doen (of dat lijkt zo) Dus je kunt je voorstellen dat het best knap is dat ik het op mijn blog wél overzichtelijk houd.

Controleafspraak. Daar moest ik heen. Wederom was alles goed. Ik had zelf ook niet het idee dat het niet goed zou zijn, of dat er wat aan de hand was. Maar zo’n bevestiging is toch altijd fijn. Mijn arts verwacht dat ik volgend jaar maart met de medicatie mag stoppen. Ik schrok even omdat het best radicaal klonk. Want ik stop dan van de een op andere dag voor mijn gevoel. En ik stop met een hulpmiddel wat mij beter maakt, en dat is dan ineens weg. Dan moet mijn lichaam het zelf weer gaan doen. En dat vind ik best spannend. Maar ik heb nog even om mij daarop mentaal voor te bereiden. Dat scheelt. Over 2 maanden is mijn volgende controleafspraak.

Ik ben momenteel ontzettend druk op het werk. En het is mij uiteindelijk toch wat te veel. Dus ik heb afgesproken met mijn bedrijfsarts dat ik voorlopig niet meer ga werken dan 3 halve dagen. Ik zou nu namelijk elke 2 weken gaan opbouwen. Uiteraard vond ik het lastig om daar weer aan toe te moeten geven, want het voelt voor mij als falen. Maar ik ben nu wel op het punt dat ik fysieke klachten krijg van de (over)vermoeidheid, dus dan weet ik dat het echt noodzakelijk is dat ik de rem erop zet.

Wij zitten nu met de salon in de vakantie periode, en wij hebben een collega die in quarantaine zit ivm corona. Waardoor ik veel alleen sta in de salon. Het is 1 grote gekkenhuis gezien wij op afspraak werken en alle klanten dus nu in onze agenda gepropt worden. Klanten die dachten dat ze een afspraak hadden, maar die niet hadden. En klanten die wél een afspraak hadden maar die niet in de agenda stonden. Die ga je natuurlijk niet naar huis sturen, waardoor ik dus af en toe stiekem meer werk dan dat de bedoeling is. Wat ik overigens zelf doe. Het is een lastig balans vinden. Zorgen dat je klanten niet weg lopen, en tegelijkertijd aan jezelf denken. Maar ik moet nog 2 weken. Dan heb ik 2 weken vakantie en ga ik helemaal NIKS doen.

Ondanks dat ik zo druk ben met en op het werk, ben ik mij een partijtje aan het genieten in mijn vrije tijd. Ik ben afgelopen week 4 keer uiteten geweest. Dat is ook een beetje overdreven natuurlijk maar ik hou ervan. Ik haal daar écht mijn ontspanning en genot uit. Nu nog hopen dat het weer wat mooier wordt zodat ik lekker veel buiten kan zijn in mijn vakantie. Zodat ik mijn batterij weer volledig op kan laden. En naar volgend jaar maart toe kan leven. Hopend dat ik dan weer alles opgepakt heb zoals het was. Weer een normaal leven. Daar heb ik behoefte aan.