Leander

Dit wordt een hele persoonlijke blog. Om dikke vette credits te geven aan 1 van de belangrijkste mannen in mijn leven. Mijn vriend Leander. Kijk ons nou samen op de foto. Afgelopen zomer op een terrasje in Spanje. Onze eerste echte vakantie samen. Ons beide van nog geen kwaad bewust waar we nú weer in terecht zouden komen. En wie had dat nou gedacht. Dat wij al bijna 4 jaar lang dikke verkering hebben. Want oh wat zijn onze afgelopen (relatief korte) jaren bewogen geweest. 3 jaar geleden raakte Leander in een doodeng traject. Ik zal jullie de details besparen maar wij zijn er na een hele heftige zieke en een vooral onzekere tijd achter gekomen dat hij al zijn hele leven Coeliakie blijkt te hebben. Dat betekend een gluten intolerantie. Hij was op dat moment 30 jaar. Dus je kunt je voorstellen wat die schade in 30 jaar veroorzaakt heeft. En hoe dat zijn vruchten heeft afgeworpen 3 jaar geleden. Wij waren nog niet zo lang samen maar woonden al wel samen. Dus dat was even schakelen voor ons beide. Gelukkig is het allemaal snel goed gegaan en hebben we het nu onder controle. Vorig jaar zijn wij zelf ook nog zakelijk verhuisd en verbouwd. Wat uiteraard de nodige moeite en doorzettingsvermogen heeft gekost want we hebben bijna alles zelf gedaan met een team van vrienden en familie. Later in dat jaar zijn we ook privé verhuisd met een overbrugging periode bij mijn lieve schoonouders waar we 4 maanden hebben gewoond en hebben in januari dit jaar de sleutel van onze nieuwe woning gekregen. En dan natuurlijk als klapper op de vuurpijl kreeg ik vorige maand te horen dat ik Acute Leukemie heb. Wij hebben het wel goed voor elkaar gekregen zo hè, hepie en hepie!

Toen Leander en ik uiteindelijk een relatie kregen hebben wij bakken met kritiek over ons heen gekregen. Zoals jullie misschien al hebben berekend hebben wij een leeftijdsverschil van 12 jaar. Wij leerden elkaar kennen doordat ik in zijn bedrijf kwam werken dus ik kan mij de kritiek en vooroordelen ook enigszins voorstellen. Maar leuk en makkelijk was het echt niet. Vooral vermoeiend. Daar gaan we weer met mensen die het allemaal beter denken te weten. Ik wil mede daarom heel graag zeggen en benadrukken dat ik ontzettend bof met een vriend als Leander. Hij steunt mij onvoorwaardelijk en niets is hem nooit teveel gevraagd. Al bijna 4 jaar lang niet. Hoe hij nu met mij en mijn ziekte omgaat is eigenlijk niet te beschrijven. Ik heb er geen andere woorden voor dan echte liefde. Vaak denken mensen dat als je ziek wordt je relatie juist sterker wordt. Maar helaas heb ik hier al vaak het tegenovergestelde gehoord. Je moet echt een ijzersterke relatie hebben wil je hier samen doorheen én uit komen. Maar dat zit bij ons meer dan goed. Hij is hier net als ik ook zomaar in terecht gekomen en doet het beste wat hij kan. Ik hou ontzettend veel van deze man. En ben mega trots op alles wat hij doet. Voor altijd. Because we’re still standing. Better then we’ve ever been. ❤️